Het implementatieplan voor de zorgcoördinatie is klaar, zo heeft (demissionair) minister Helder afgelopen woensdag laten weten in een brief aan de Tweede Kamer. Het plan moet ervoor gaan zorgen dat vanaf 2025 alle Nederlandse burgers, met niet-levensbedreigende zorgvragen, terecht kunnen bij een zorgcoördinatiecentrum. Het zou één van de oplossingen moeten zijn om de toenemende druk op de acute zorg het hoofd te bieden.

Wat is het plan?

Het implementatieplan is door de minister van VWS gebaseerd op uitgangspunten van eerdere pilots en adviezen. Het beschrijft welke processtappen er landelijk gerealiseerd moeten worden, welke procesonderdelen in de regio worden vormgegeven en hoe de partijen in de regio bij hun taken worden ondersteund om de beweging naar zorgcoördinatie te maken. Zorgcoördinatie vormt een belangrijke pijler voor een toegankelijke en sterke acute zorg en draagt bij aan een betere doorstroming in de gehele zorgketen. Hiervoor biedt het implementatieplan de nodige handvatten, maar zal gaandeweg verder worden vormgegeven op basis van praktijkervaring en voortschrijdend inzicht.   

Zeven veranderopgaven

Het implementatieplan bestaat verder uit zeven veranderopgaven: (1) inrichting van zorgcoördinatieprocessen, (2) personeel, competenties en opleiding, (3) inzicht in relevante patiëntgegevens, (4) inzicht in capaciteit van ketenpartners, (5) technische infrastructuur zorgcoördinatie, (6) governance en (7) bekostiging en financiering.

Regio’s gaan aan de slag met de uitwerking van zorgprocessen en het bijhouden van eventuele knelpunten op het gebied van protocollen en zorgpaden. Daarnaast is het ministerie van VWS gestart met een traject om te onderzoeken hoe er inzicht in de zorgcapaciteit verkregen kan worden.

Op het gebied van governance worden samenwerkingsovereenkomsten per verzorgingsgebied opgesteld. Hierbij wordt ook gekeken naar een toekomstbestendige governancestructuur, zodat de governance op de lange termijn gedragen kan worden. Verder wordt aan zorgaanbieders gevraagd een plan en proces op te stellen voor het contracteren van zorgcoördinatie. Naar de structurele bekostiging wordt door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) op dit moment nog onderzoek gedaan.

Werkgroepen

Het plan beoogd ook een aantal landelijke werkgroepen in te stellen. Zo moet er een werkgroep komen die bezighoudt met het opstellen van protocollen en richtlijnen voor het inrichten van zorgcoördinatieprocessen. Vanwege het personeelstekort in de zorg, komt er een ook een werkgroep die zich richt op het behoud en de inzet van personeel die zorgcoördinatie moet gaan uitvoeren. Verder moet het mogelijk worden om patiëntgegevens aan verschillende zorgaanbieders over te dragen. Hierbij wordt aangesloten bij wetgevingstrajecten die dit mogelijk moeten maken. Wel wordt hiervoor een werkgroep opgericht om te adviseren over kortetermijnoplossingen.

Aandachtspunten

De voorgaande stappen vormen een concreet plan. Toch zijn er nog enkele aandachtspunten te benoemen. Zo heeft de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) laten weten dat zorgcoördinatie alleen ingezet zou moeten worden bij complexe zorgvragen waarbij domeinoverstijgend overleg wenselijk is. Daarnaast moeten randvoorwaarden ook geregeld zijn, zoals adequate financiering, wetgeving en ICT.

Hoe verder?

Met het publiceren van dit plan kan de implementatie van zorgcoördinatie (verder) in gang worden gezet. Het is de bedoeling dat elke regio per 2025 aan de minimale eisen in het implementatieplan voldoet. In het najaar zal minister Helder de Tweede Kamer verder informeren over de voortgang van de implementatie van zorgcoördinatie.

Lees hier het hele implementatieplan.